Zjedz słonia po kawałku – czyli jak zostać programistą?

Zjedz słonia po kawałku – czyli jak zostać programistą?

Cześć! Trafiłeś na pierwszy wpis na blogu „Jak Zostać Programistą?”. Blog powstał z myślą o wszystkich tych, którzy choć przez chwilę zastanawiali się jak to jest być programistą. O wszystkich tych, którzy nie do końca są zadowoleni ze swojej obecnej sytuacji zawodowej i nie boją się ryzyka oraz zmian. Będę chciał Cię przekonać, że niezależnie od wieku, płci, wykształcenia, dotychczasowego doświadczenia każdy może zostać programistą. Gdybym w to nie wierzył to z pewnością blog ten by nie powstał.

Programowanie jest trudne?

Jak zjeść słonia? Po kawałku.

Brzmi trywialnie? Może i tak, ale w wielu przypadkach, próba zrobienia czegoś nowego, co nas przytłacza, kończy się niepowodzeniem. Sparaliżowani nową sytuacją, nowymi wyzwaniami, nie wiemy jak ugryźć przysłowiowego słonia. W tym przypadku słoniem, którego będziemy wspólnie gryźć, żuć i jeść jest programowanie! Uwierz mi, nie taki diabeł straszny, jak go malują. Moim celem nie jest nauczenie Cię trudnej sztuki programowania, ale pokazanie Ci, że programowanie jest łatwe, że można się go nauczyć, a co najważniejsze, czerpać z tego przyjemność. Nie wierzysz?

Zapraszam do czytania, polubienia strony na facebooku i zapisania się do newslettera!

Po co być programistą?

Wstajesz w poniedziałek rano, choć wolałbyś pospać jeszcze kilka godzin, wytężasz siłę woli, by się ubrać, przełknąć coś w biegu i popędzić do pracy. Po co? Aby odpowiedzieć na to pytanie zastanów się po co tak właściwie pracujesz i co dzięki temu zyskujesz. Czy robisz to z pasji i rozrywki? Pracujesz, aby pomagać innym? Wstajesz rano z łóżka tylko dla pieniędzy? A może robisz to, aby napić się wspólnie kawy i poplotkować ze współpracownikami? Czy w pracy towarzyszy Ci stres? Czujesz spełnienie wykonując swoje obowiązki? Jesteś zabezpieczony finansowo i możesz pozwolić sobie na kilka miesięcy wakacji na własne życzenie? Jest wiele motywatorów, które sprawiają, że codziennie rano wychodzimy z domu zadowoleni lub siadamy w domu przed komputerem (z pewnością poruszę też na blogu temat pracy zdalnej). Każdy z nas czerpie motywacje z różnych źródeł i każdemu praca daje coś innego.

Dla mnie, programowanie to przede wszystkim bezpieczeństwo i wolność. To ogromna mobilność i łatwość znalezienia pracy. To satysfakcjonujące zarobki, które utwierdziły mnie w przekonaniu, że nie ma sensu emigrować. To interesująca praca, która sprawia mi przyjemność. Brzmi zbyt idealnie? Masz rację. Ta praca ma też minusy, o których postaram się stworzyć oddzielny i obszerny wpis. Wierzę, że każdy może zostać programistą, ale jednocześnie, nie jest to praca dla każdego.

Możliwości w branży IT

Mój syn jest informatykiem. - Moja mama
Powyższe zdanie, wypowiadane przez członków mojej rodziny, słyszałem wielokrotnie. Jak widać, moja profesja nie zawsze jest określana wystarczająco precyzyjnie. Według mnie z informatykami jest bardzo podobnie jak z lekarzami. Radiolog, ortopeda i weterynarz są lekarzami. Czy to znaczy, że każdy z nich będzie w stanie przeprowadzić operację serca? Z pewnością nie. Czy każdy powinien znać ogólne zasady działania wszystkich organów w ciele? Prawdopodobnie tak. Z informatykami jest podobnie. Informatyka jest bardzo rozległą dziedziną, w której można wyodrębnić co najmniej kilkadziesiąt specjalizacji. Niektóre z nich to: administracja serwerami, programowanie, testowanie lub zarządzanie bazami danych. Można również zarządzać pracą zespołów. Na tym blogu będę się koncentrował na pracy programisty, ale z pewnością szczegółowo opiszę również inne możliwości jakie daje praca w branży IT. Wszystko po to, abyś zrozumiał, że aby pracować w IT możesz wybrać wąską niszę i się w niej wyspecjalizować. Nie musisz wiedzieć wszystkiego.

Czy to dobry czas na programowanie?

Jak wynika z danych kancelarii Sedlak & Sedlak, luka na tym rynku to aż 50 tys. specjalistów i stale się powiększa. I nie jest to tylko problem Polski. Według danych Komisji Europejskiej, do 2020 roku w Europie może brakować nawet 800 tys. specjalistów IT.

W dniu tworzenia tego wpisu, na stronie pracuj.pl, w kategorii IT – Administracja znajduje się 2200 ofert pracy, natomiast w kategorii IT – Rozwój Oprogramowania3855 ofert pracy. Chyba się ze mną zgodzisz się ze mną, że liczby mówią same za siebie.

O czym będę pisał?

Podczas tworzenie tego wpisu mam w głowie wiele spraw, które chciałbym poruszyć, ale jestem przekonany, że z zbiegiem czasu poniższa lista ulegnie zmianie. Aby dać Ci ogólny pogląd na to, co chciałbym umieścić na tym blogu przygotowałem następującą listę. Chciałbym, aby treści na tym blogu stały się drogowskazem dla wszystkich osób zainteresowanych zmianą swojej ścieżki kariery i aby dodały wam odwagi i utwierdziły was w przekonaniu, że wszystko jest możliwe. Chciałbym poruszyć następujące tematy:

  • Jak wygląda typowy dzień pracy programisty?
  • Czy istnieje coś takiego jak stereotypowy programista?
  • Czy masz szansę na pracę jako programista bez ukończenia studiów?
  • Czy branża IT jest zdominowana przez mężczyzn?
  • Ile czasu musisz poświęcić na naukę programowania?
  • Jak uczyć się programowania? Czy warto płacić za kursy szkoleniowe?
  • Ile zarabia programista w Polsce i ile będziesz zarabiał na początku?
  • Minusy pracy jako programista
  • Sytuacja branży IT w Polsce
  • Jakiego języka programowania powinieneś się nauczyć?

Oprócz tego będę wyszukiwał i proponował bezpłatne szkolenia on-line, artykuły, filmy, które uznam za istotne i przedstawię wam plan nauki, tak abyście nie tracili czasu na naukę rzeczy, które są zbędne lub które mogą okazać się zbyt wymagające, a co za tym idzie, mogą was zniechęcić do dalszej nauki.

Podsumowanie

Jeżeli ciągle nie jesteś przekonany, że każdy może zostać programistą i że warto zainteresować się tą branża to zachęcam do obejrzenie filmu przygotowanego przez organizację Code.org, w której wzięły udział takie osoby jak Bill Gates, Mark Zuckerberg, czy will.i.am. Code.org to organizację non-profit skupiająca się na rozpowszechnianiu informatyki w większej liczbie szkół oraz zwiększenie udziału kobiet w IT.

Bartosz Miller
14 komentarzy
  • Marta
    Odpowiedz
    Posted at 23:08, 27 listopada 2016

    Super! Czekamy na więcej, zapowiada się świetnie!

  • Paulina
    Odpowiedz
    Posted at 05:25, 28 listopada 2016

    Bardzo zwięźle i przekonująco!

  • Artur
    Odpowiedz
    Posted at 21:41, 28 listopada 2016

    Bardzo przekonująco, czekam na ciąg dalszy.

  • Adam
    Odpowiedz
    Posted at 00:00, 14 grudnia 2016

    Mam 38 lat, czy mogę zostać programista? znam dobrze excela, piszę w nim skomplikowane zagnieżdżone funkcje, na studiach (technicznych) byłem dobry z matmy, ale nie miałem programowania. Nigdy nie programowałem ani nie zajmowałem się komercyjnie żadną gałęzią informatyki. O ile jestem w stanie przyswoić jakiś język programowania (przerabiam właśnie Grębosza), to z powodu wieku i braku doswiadczenia komercyjnego w programowaniu wątpię, aby jakaś firma dała mi szansę, szczególnie, że w tym wieku dziwne by mogło być ubieganie się o stanowisko „junior developer”, a na wyższe nie ma co liczyć bez doświadczenia.
    Czekam z niecierpliwoscią na dalsze wpisy.

  • Marcin
    Odpowiedz
    Posted at 22:29, 2 stycznia 2017

    Cześć.

    Prawdą jest to, że żeby programować trzeba znać bardz dobrze j. angielski?

  • Darek
    Odpowiedz
    Posted at 18:00, 15 stycznia 2017

    Cześć, pewnie takie pytania już słyszałeś ale mam nadzieję, że mi też coś doradzisz. Mam 24 lata, jestem absolwentem Zarządzania, teraz studiuję FiR ale mniejsza o to. Ostatnio coraz bardziej właśnie ciągnie mnie w tą stronę, Pytanko, od czego taki laik, który nie miał wcześniej styczności z programowaniem powinien zacząć? HTML? Java? czy coś innego? No i po jakim czasie nauki można gdzieś zacząć pracować w tej dziecinie?? 🙂

  • Asia
    Odpowiedz
    Posted at 11:07, 12 lutego 2017

    Cudownie, że prowadzisz tego bloga! Mam 28 lat, jestem po psychologii, ale zawsze ciągnęło mnie do techniki, komputerów itp. Jestem trochę nerdem. Z psychologii nigdy nie interesowały mnie terapie itp., ale głownie zachowanie człowieka, czyli pytania „dlaczego to się dzieje?” albo „jak to się dzieje?”, czyli głównie neuropsychologia i psychologia poznawcza, a więc mózg-komputer! Zamierzam wziąć się ostro do pracy, najpierw podstawy sama, a później jakiś porządny kurs i chciałabym w wieku 30 lat móc zaaplikować na pierwsze juniorskie stanowisko, także trzymaj kciuki! Dopiero robię rozeznanie jak się za to zabrać, bo oprócz obserwacji kolegów, jak pisali programy, sama nie miałam z tym styczności! Wiem jednak, że uwielbiam łamigłówki, zagadki, swobodnie śmigam po angielsku i uwielbiam spędzać czas z komputerem. Pozdrawiam! 🙂

  • Asia
    Odpowiedz
    Posted at 12:37, 12 lutego 2017

    Chciałam jeszcze dodać, że kochani są tacy ludzie, jak Ty – dodający skrzydeł! Brodząc wśród różnych stron i forum, natknęłam się w większości na wyśmiewanie i zniechęcanie ludzi, którzy ośmieliliby się nie być po studiach informatycznych czy polibudzie ogólnie i chcieliby nauczyć się programowania! Ot, taka polska cecha, podcinanie skrzydeł innym. Mieszkałam kilka lat w Anglii i Szkocji i tam po pierwsze – największy procent ludzi, którzy się przebranżowują, to ludzie w wieku 40-50 lat!; po drugie – ludzie sobie wzajemnie kibicują i dodają otuchy, sił i motywacji! Dlatego w większości śledzę strony zagraniczne, a jedynie kilka polskich, w tym Twoją! Dane statystyczne pokazują, że na chwilę obecną brakuje 30% programistów na rynku, a do 2020 roku ta liczba ma się zwiększyć do 50%! Przecież to nie tak, że my, przekwalifikowane humany itp., będziemy zabierać miejsca pracy informatykopodobnym, tylko po prostu wypełnimy wolne miejsca na rynku! Wiadomo, że z młodym programistą o miejsce w pracy nie wygramy, ale patrząc na rynek pracy metaforycznie: jest sobie sala mieszcząca 100 krzeseł. 50 krzeseł zajmują wykształceni kierunkowo programiści, bo tylko tyle ich jest. Co z resztą pustych krzeseł? Tam wkroczymy my! Jeszcze raz dziękuję Bartosz za Twoje podejście, buziaki! 🙂

    PS: Idę obczajać Twój kurs!

Post a Comment

Comment
Name
Email
Website